Şu hayatta alışılması en zor şey yalnızlık. Ama hayatı en çok kolaylaştıran şey de o. Yalnızlığa bir defa alıştın mı sırtın yere gelmez. Hayatına girip çıkanlar, girip çıkamayanlar, teğet geçenler, "bi' arkadaşa bakıcam" diyenler; hiçbiri dokunamaz artık sana. Çünkü senin kimseye ihtiyacın yok artık. Onlar yokken de kendi kendine yetebiliyorsun sen. Yani yine en iyi dostu yalnızlığı insanın. Bütün yollar ona çıkıyor.
peki hayatına girip çıkıp bir daha girenler? Girip aloo diyenler? Rerörerö diyenler?
YanıtlaSilanııııııl
YanıtlaSil